OSIĄGNIĘCIA NAUKOWE - W latach 60-tych naukowcy świata zapoczątkowali badanie, mające na celu dokładniejsze poznanie roli struktur oraz właściwości biofizycznych wody.
Amerykański laureat nagrody Nobla, Linus Paulings z ośrodka badawczego NASA przy kalifornijskim Uniwersytecie Berkley, swoim odkryciem obecności mgły wodnej w jonosferze wzbudził zainteresowanie wielu naukowców świata. Również uczeni rosyjscy dokonali podobnego odkrycia. Fenomen wody dominował również w pracach naukowych Viktora Schaubergera, Wilhelma Martina w oparciu o poglądy antropocentryczne.
Paulings badał zjawisko grawitacji wody oraz jej ulatnianie się do atmosfery. Za pomocą specjalistycznych sond wystrzelonych w przestrzeń, udowodnił on istnienie "pary" wodnej na wysokości 80 - 100 km nad powierzchnią Ziemi. Odkrył on również, że na tych wysokościach rozpoczyna się "galaktyczny proces lewitacji wody".
[Lewitacja - zjawisko unoszenia się (np. w powietrzu) ciał materialnych wbrew prawu ciążenia]
Z tych wysokości sprowadził on niewielkie ilości cząstek wody które połączył z
minerałami amorficznymi
(ciała nie mające w stanie stałym budowy krystalicznej i wynikających z niej właściwości).
Ku jego oczekiwanemu zaskoczeniu minerały amorficzne przekształciły się w kryształy. Ten fenomen nazwał on "łączeniem energii galaktycznej z cząsteczkami wody".
Niemiecki naukowiec Wilfried Hacheney swoimi badaniami potwierdził odkrycie Linusa Paulingsa i był odkrywcą metody oraz konstruktorem urządzenia do lewitacji (energetyzacji) wody na Ziemi. Metoda to nazwana została później od jego nazwiska "Metodą Hacheneya".
Dalsze badania atmosfery Ziemi potwierdziły obecność cząstek wody na wysokościach do 600 kilometrów. Naukowcy wspólnie, na podstawie swoich obliczeń stwierdzili, że w całej atmosferze znajduje się wielokrotnie więcej wody niż na Ziemi. Potwierdzili oni również fakt, że woda energetyzowana pochodząca z atmosfery jest bardzo ważnym składnikiem życia na
Hacheney potwierdza również osiągnięcia następnego niemieckiego naukowca Rudolfa Steinera, który zajmował się badaniem procesu lewitacji wody i odkrył, tak zwaną powierzchnię reakcyjną jej cząstek. Cząstka wody na wysokości 100 kilometrów przechodząc z tzw. grawitacji w proces lewitacji osiąga wielkość 10 mikronów, to znaczy, że osiąga ona tak zwaną powierzchnię "reakcyjną" (powierzchnia, która odbiera energię), która to dla wody wynosi 320 000 m2 na 1 m3 wody. Również cząstki krwi przepływającej przez serce jak też cały układ krwionośny człowieka posiada taką samą tzw. powierzchnię reakcyjną o wielkości 320 000 m2/1 m3. Powierzchnia kapilarna specjalistycznych próchniczych (pokładów wodonośnych) Ziemi również posiada powierzchnię 320 000 m2/1 m3.
Udowodnione zostało też, że cząstki wody na wysokościach do 600 kilometrów łączą się z eterami galaktycznymi i wracając na Ziemię, w szczególności do zasobów wodnych również wody pitnej oraz świata roślinnego, dostarcza nam "energię życia",
Eter
według wyobrażeń filozofów starogreckich; substancja wypełniająca wszechświat i określona jako pierwotna materia, piąta zasada bytu i źródło życia (poza czterema żywiołami); ogniem, wodą, ziemią i powietrzem.
Wyżej wymienionymi badaniami potwierdzona została również, funkcja "koloidowa" naszej krwi tzn. że krew dostarcza nam energii. Krew odbiera energię, minerały jak również pierwiastki śladowe z procesu przemiany materii, następnie transportując - zaopatruje miliony naszych komórek. To czyni również woda. Procesy te znane są również ze świata roślinnego.
R. Steiner stwierdza, że:
"woda jest nieodzownym elementem życia na Ziemi tak jak krew w życiu człowieka"
Dyplomowany Biofizyk niemiecki - Dr Wolfgang Ludwig, Zajmował się on badaniem struktur i odkrył dynamikę molekularnych tzw. "Clustern" wody.
Ludwig stwierdza, że procesowi energetyzacji poddać można wodę która jest uprzednio biologicznie oczyszczona tzn. że energetyzator wody potrafi w wodzie zneutralizować szkodliwe częstotliwości jednak nie jest on w stanie zniszczyć substancji szkodliwych, lecz zaletą wody energetyzowanej jest to, że substancje szkodliwe pozbawiane są właściwości odkładania się w organizmie a nagromadzone latami, są szybciej wypłukiwane z organizmu.
ENERGETYZM to pogląd filozoficzny głoszony przez fizyko-chemika niemieckiego W. Ostwalda tłumaczący wszelkie zjawiska przyrody, jak przemiany energii pozbawionej właściwości materialnych, pod wpływem atomizmu jako przemiany materii w energię i na odwrót.
Dr Lorenzen przeprowadził pomyślne próby przenoszenia metodą biorezonansu informacji różnych produktów do wody - jako nośnika informacji.
"Kiedy żona dr Lorenzen zachorowała i w opinii wielu lekarzy była nieuleczalnie chora, rozpoczął on poszukiwanie środka, który mógłby ją uzdrowić. Do tego celu użył on ogólnie uważany za zdrowy, kefir oraz rosnącej w Andach roślinę o nazwie "Lwi pazur" - której tubylcy przypisywali uzdrawiającą moc. Następnie metodą biorezonansu przeniósł z nich do wody lecznicze informacje. Wodę tę podawał swojej żonie. Efekt leczenia okazał się ogromnym sukcesem - pani Lorenzen wyzdrowiała."
Eksperyment ten wzbudził wielkie zainteresowanie amerykańskich lekarzy, którzy do dziś posługują się tą metodą w leczeniu, również w stomatologii. W USA oraz w wielu innych krajach świata metoda ta jest stosowana do produkcji leków homeopatycznych. Również w terapii kwiatowej, rosa jest nośnikiem informacji.
KRYSZTAŁY WODY JAKO NOŚNIK INFORMACJI - Masaru Emoto.
Japoński naukowiec Profesor Masaru Emoto otrzymał on od dr Lorenzen jeden z jego aparatów biorezonansowych i rozpoczął doświadczenia mające na celu wizualne przedstawienie efektów uzyskanych przez amerykańskiego kolegę tzn. kryształów wody jako nośnika informacji.
Po trzech latach intensywnych doświadczeń udało się jemu wykonać pierwsze zdjęcia 400-krotnie powiększonego pod mikroskopem kryształu wody. Obraz kryształu wody okazał się czymś niezwykłym. Otóż pod wpływem różnych czynników zewnętrznych, struktury liniowe kryształów wody ulegały zmianom. Kryształy wody przybierały regularnych kształtów, gdy na wodę oddziaływała piękna muzyka, dobre i czułe słowa. Brzydkie i poszarpane struktury kryształy powstawały kiedy oddziaływała na wodę brzydka muzyka lub słowa.
Powstałe w różnych warunkach kryształy wody mają podobny sześciokątny kształt, lecz różnią się od siebie wzorem. Kryształy wody, która wypływa ze źródła w Lourdes mają piękne regularne kształty. Badana, przez Masaru Emoto wkrótce po trzęsieniu ziemi woda z Kobe w Japonii miała rozerwane, nieregularne struktury. W trzy miesiące później, kiedy życie wróciło do normy a ludzie otrzymali pomoc - kryształy wody przybrały regularne ładne sześciokątne kształty.
Wyniki badań Masaru Emoto okazały się czymś zadziwiającym i dotąd niespotykanym.. Stały się one inspiracją do napisania i opracowania pierwszej jego książki pt. '"Message from Water" - vol 1
Przedstawiona przez Emoto analiza struktur i kryształów wody całkowicie różni się od dotychczas nam znanych analiz chemicznych. We wszystkich swoich badaniach Masaru Emoto potwierdza istnienie specyficznych lecz różniących się od siebie sześciokątnych kryształów wody. Niespotykanym zaskoczeniem dla niego okazało się zdjęcie sześciokątnego majestatycznego kryształu wody z siódmą odnóżką, wody pobranej z zalewu Fujiwara Damm, kiedy to japoński kapłan modlił się nad jego brzegiem do siedmiu bogów szczęścia.
Ten niespotykany kryształ wody stał się inspiracją do napisania i opracowania przez Masaru Emoto drugiej jego książki pt. "Message from Water" - vol 2.
Masaru Emoto swoimi 12-letnimi badaniami i doświadczeniami z wodą udowadnia i wizualnie potwierdza biorezonansową metodę dr Lorenzen. Potwierdził on, że woda odbiera i jest nośnikiem wszystkich informacji.
W świecie naukowym istnieje hipoteza, która mówi, że doświadczenia i przeżycia życiowe człowieka zapamiętywane są nie tylko przez mózg, lecz również przez ludzkie komórki wodne w formie "clustern". Natomiast chińska medycyna twierdzi, że energia życiowa człowieka krąży w ciele w meridianach tzn w 12 kanałach energetycznych człowieka.
Ważnym roztworem koloidowym jest np. krew i limfa. Wszystkie soki roślinne są również roztworem koloidowym. W koloidowym stanie oddziaływanie grawitacyjne ziemi kompensowane jest przez tzw. siły ssące, tzn., że rozpuszczone substancje, pomimo różnych ciężarów właściwych, nie odseparowują się od roztworu, lecz pozostają w nim w stanie nieważkości.
"Kiedy opadające nieważkim się staje" - tak to nazywa Wilfried Hacheney.
Administrator nie ponosi żadnej odpowiedzialności za treść zamieszczonych tekstów
Elektrostymulacja mięśni
Sklep zoologiczny
pozycjonowanie
Budowa stron
Bielizna damska
Frazy kluczowe dla tej strony:
Wintryna, inforamcyjna, Duk, feng shui, energetyzacja, masaż, mudry, wizualizacja, hipnoza, magia, mandala, dodaj artykuł, Warszawa